![]() |
![]() |
|
| از محبت خارها گل می شود |
|
يادش به خير وقتي بچه بوديم ، نوروز برامون چه حال و هوايي داشت . از چند هفته به عيد مونده لباساي نويي كه برامون خريده بودن ، از صندوق بيرون مي آورديم و نگاشون ميكرديم . و خدا خدا ميكرديم كه زود زود نوروز بشه و ما بتونيم اونا رو به تن كنيم . با خريدن يه جفت كفش پلاستيكي قرمز و يه پيرهن چين دار گل گلي . چقدر ذوق ميكرديم . غذاي شب عيد و كه ديگه نگو . چقدر به دهنمون مزه ميداد . قصه هاي مادر بزرگ در باره عمو نوروز و پيره زني كه چشم به راه عمو نوروز بوده تا از راه برسه ، و درست موقع تحويل سال خوابش مي بره و نميتونه عمو نوروز و ببينه . چقدر برامون جذاب و قشنگ بودن حالا نه لباسهاي رنگ و وارنگ و گرون قيمت ، نه غذاهاي رنگين و متنوع و نه ديدن عمو نوروز برامون لذتي به همراه نداره . حتي براي بچه هامون . مثل اون وقتهاي ما .
راستي فكر كردين چرا ؟ |
|
+ نوشته شده در
جمعه سی ام اسفند 1387ساعت 14:22 توسط بانو ایرانی |
|
|
نوروز، جشن ايرانيان از روزگاران كهن پر شكوه ترين جشن بهاري در جهان بوده است. نوروز بهارانه اي است كه روايت هاي تاريخ درباره پيدايش آن بسيار گوناگون است نوروز جشن شروع فروردين يا « فرودگان » است كه ياد آور اجداد و نياكان ما بود و چنان مي پنداشتند كه در پنج شب ، ارواح پاك مردگان ، براي ديدار سامان زندگي و روزگار بازماندگان به زمين فرود مي آيند و در خانه و آشيانه خويش سرگرم تماشا وسركشي مي شوند . اگرخانه روشن و پاكيزه و ساكنان آن راحت وشاد باشند ، ارواح مسرور و سر افراز برمي گردند. اما درغير اينصورت ، آنان اندوهگين وناراحت به جايگاه خويش باز مي گردند وتا سال آينده چشم براه مي نشينند. امروزه نوروز بزرگترين جشن باستاني ايرانيان است. گستره ي اين جشن نه تنها در ايران كه در ميان تيره هاي گوناگون آرياييست. اين جشن با شكوه بزرگ و درخوري برگزار ميشود. و اين همان چيزيست كه ايرانيان و تيره هاي آريايي براي يكپارچگي نيازمندند. باشد که با نو شدن طبیعت از طبیعت بیاموزیم و کهنگی ها را بدور بریزیم و دلهامان را از جوانه های مهر و عطوفت آکنده سازیم ایام به کام |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و نهم اسفند 1386ساعت 0:1 توسط بانو ایرانی |
|
|
نرم نرمک می رسد اينک بهار خوش به حال روزگار خوش به حال چشمه ها و دشت ها خوش به حال دانه ها و سبزه ها خوش به حال غنچه های نيمه باز خوش به حال دختر ميخک که می خندد به ناز خوش به حال جام لبريز از شراب خوش به حال آفتاب ای دريغ از تو اگر نرقصی با نسيم ای دريغ از من اگر مستم نسازد آفتاب ای دريغ ازما اگر کامی نگيريم از بهار گر نکوبی شيشه غم را به سنگ هفت رنگش می شود هفتاد رنگ اين سنت فرخنده و شادى افزا را پاس مى داريم و به ياد ا جدا دمان برگزارى باشكوه آن را در رسالت خويش مى بينيم و نسل جوان را مسئول حفظ اينگونه سنت ها... كه چنين باد نوروز و آيينهاي باشكوه آن، مسيري سه هزار ساله و پرپيچ و خم را پيموده تا به ما رسيده است. «نوروز» كهنسالترين آيين ملي در جهان است كه جاودانه مانده و يکي از عوامل تداوم فرهنگ (آريانا) است. آيينهاي برگزاري اين جشن بزرگ در عصر حاضر با سه هزار سال پيش تفاوت چشمگير نكرده و به همين دليل عامل وحدت فرهنگي ساكنان اين سرزمين به شمار ميرود كه آن را در هر گوشه يي از جهان كه باشند، يكسان برگزار ميكنند و بزرگ ميدارند و به همين جهت است كه ا نديشمندان «نوروز» را مظهر پايدار هويت خوانده ا ند كه مورخان در قوه محركه اش ترديد ندارند؛ زيرا كه در طول تاريخ نيروي عظيم و كارآييهاي فراوان آن را درك كرده اند. نوروز» روز ملي و جشن همه كساني است كه دراين فلات خود يا نياكانشان به دنيا آمده اند و تاريخ و فرهنگ مشترك دارند ساكنان سرزمينهايي كه در طول قرون و اعصار، امپراتوري ما را تشكيل داده بودند. نوروز همچنان روز ملي همه مردمي است كه از كوههاي پامير و بدخشان تا انتهاي كوههاي سوريه و از قفقاز تا رود سند و منطقه خليج فارس سكونت دارند. نوروز، هد فهاي آن و وقايعي كه در طول قرون و اعصار در اين روز روي داده است در خور توجه فراوان است. نوروز به جمشيد، شاه ا فسانه اي و درپاره اي ديگر به کيومرث نسبت دا ده شده و آن را به دليل آغاز بهار، برابر شدن روز و شب و از سر گرفته شدن درخشش خورشيد و اعتدال طبيعت، بهترين روز در سال دا نسته اند. به نوشته برخي از مورخين بر پايه افسانه ها، سه هزار سال پيش در چنين روزي، جمشيد از كاخ خود در جنوب درياچه اروميه (منطقه باستاني حسنلو) بيرون آمد و عميقاً تحت تأثير آفتاب درخشان، و خرمي و طراوت محيط قرار گرفت و آن روز را «نوروز» ، روز صفا، پاك شدن زمين از بديها و روز سپاسگزاري از خداوند بزرگ ناميد و خواست كه از آن پس، بدون وقفه، هر سال در اين روز آيين ويژهاي برگز ار شود- آييني كه هنوز ادامه دا رد و از گزند زمانه و هرگونه تحول سياسي و اجتماعي مصون مانده است. لازم است بدانيم كه مهاجرت آ ريا ييها به صورت سه دسته مادها، پارسها، پارتها به سرزمين مادر قرن هشتم پيش از ميلاد تكميل شد. اين گروه از گروهي كه به ا روپا رفتند، جدا شده بودند که مورخان آنان را آرينها ميخوانند آموزه های زرتشت پیامبر ایرانی كردار، گفتار و پندار نيك به نوروز جنبه معنويتري بخشید. زیرا زرتشت تاریخ را نیتجه کشمکش بدی و خوبی میدانست که سرانجام با شکست قطعی بدی آرامش - صفا - شادی - صمیمیت و عدالت جهانیان تامین خواهد شد نوروز فرصت خوبي براي زدودن افكار بد از روح، پايان دادن به دشمنيها از طريق تجديد ديدارها و نيز شاد كردن دوستان و بستگان، مخصوصاً سالخوردگان با دستبوسي آنان و مبادله هديه بوده است. كوروش بزرگ مؤسس امپراتوري آريانا كه از مادر، ماد و از پدر، پارس بود نخستين حكمران بود كه به نوروز جنبه رسمي داد و در سال 534 پيش از ميلاد دستورالعملي براي آن تدوين كرد كه شامل ترفيع نظاميان، ابلاغ انتصابات تازه، سان ديدن از سربازان، عفو مجرمين پشيمان، ايجاد فضاي سبز و پاكسازي محيط زيست - از منازل شخصي گرفته تا اماكن عمومي ـ بود. چهارسال پيش از آن ،كوروش پس از تصرف بابل، نوروز را در آنجا جشن گرفته بود و به اين سبب برخي از مورخان، زمان اعلام رسمي و عمومي شدن نوروز به عنوان جشن ملي را سال 538 قبل از ميلاد نوشته اند. بابل در 29 اکتبر سال 539 پيش از ميلاد به تصرف آنهادرآمده بود. در دوران هخامنشيان، يازده روز ا ول فروردين (فرورتيشن/ Farvartishn) ويژه انجام مراسم نوروز بود. شاه در نخستين روزسال نو روحانيون، بزرگان، مقامات دولتي و فرماندهان ارشد نظامي، دانشمندان و نمايندگان سرزمينهاي ديگر را ميپذيرفت و ضمن سپاسگزاري از عنايات خداوند، گزارش کارهاي سال كهنه و برنامههاي دولت براي سال نو و نظر خويش را بيان ميكرد كه نصبالعين قرار گيرد. اين آيين تا همين اواخر با جزيي تفاوت رعايت ميشد. شاه سپس پيشكشها را دريافت ميكرد. آنگاه مراسم رژه برگزار ميشد و افسراني كه قهرمان دفاع از وطن شده بودند، ترفيع و پاداش ميگرفتند و مقامات تازه و قضات نو معرفي ميشدند. نوروز، مردم نخست به ديدن سالخوردگان خانواده، بيماران و از كارافتادگان ميرفتند و اداي احترام ميكردند (احترام و رعايت احوال سالخوردگان و نسل بازنشسته، در ميان آنهاهمواره نهايت اهميت را داشته است). سپس عيد ديدني آغاز مي شد. پيش از ديد و بازديدها، در لحظه تحويل سال هر فرد از خدا ميخواست كه در سال نو روان او را پاك و آرام نگهدارد. اين مراسم پس از 25 قرن به همين صورت ادامه دارد و باعث اعجاب ملل ديگر شده است. حسن ختام بيا وفا کنيم، زنو بنا کنیم |
|
+ نوشته شده در
شنبه یازدهم فروردین 1386ساعت 14:22 توسط بانو ایرانی |
|
|
حاجی فیروزه، بعله! ------------------------------ سیزدهم ماه فروردین، روز شادی و پاسداری از طبیعت بوده است. در بیشتر آیین ها و باورها کوشیدند تا اندیشه گرامی بودن عدد دوازده را از ایرانیان گرفته و با دین و مذهب پیوندش دهند. عدد دوازده علاوه بر آن دوازده روز، نشان ماه های سال و نیم روز نیز بوده است و همواره پس از پایان آن سالی یا روزی نو آغاز می شود. در پایان دوازده هزار سال نیز جهان به سوی نور و جاودانگی می رود، پس سیزدهمین روز اولین ماه سال، روز جشن و دست افشانی و پایکوبی همگان بر دامان طبیعت بوده است. کورش نیکنام در « آئین ها و مراسم سنتی زرتشتیان » می نویسد: در ایران باستان پس از برگزاری مراسم نوروزی و هنگامی که سبزه از زمین می رویید و گندم و حبوبات سبز می شد، در روز سیزدهم که به ایزد باران تعلق داشت، مردم به دشت و صحرا و کنار جویبار ها می رفتند و به شادی و پایکوبی می پرداختند و آرزوی بارش باران می کردند .بازی چلتوپ، شبیه بازی الک دولک است. با این تفاوت که با یک چوب به توپ زده می شد و توپ آن نوع مخصوصی به اندازه نارنج بود. این توپ ها را از رزین درشکه و کالسکه و لاستیک رویی اتومبیل درست می کردند، یک روکش گلیم مانند بر آن می بافتند و به آن می گفتند «قنبلستیکی ».غذا ها : کوکو سبزی . کوکو سیب زمینی . آش رشته .در میان جشن و شادی مردم، بار دیگر حاجی فیروزها، لوطی ها و مطرب ها با دف و تنبور پیدایشان می شد و در میان مردم می چرخیدند و شادی می پراکندند .عبدالله مستوفی چگونگی مراسم سیزده به در را در اواخر دوره قاجار در کتابش می آورد و به زیبایی تمام، همه رفتارها و بازی ها و سرگرمی های مردم را در این روز شرح می دهد و می نویسد: روز یا شب پیش، هر کس به قدر وسع و لزوم تدارکی برای این روز می دید، از صبح این روز خانواده های شهری با سماورهای کوچک و بقچه بسته هایی که در آن خوراکی روزانه را بسته بودند، خیابان هایی را که به بیرون شهر می رفت، پر می کردند. دسته دیگر که سیزده به در را فقط برای عصر گذاشته بودند، از دو سه ساعت بعداز ظهر به این خیابان ها رو می آوردند. از شهر که بیرون می رفتند، هر دسته ای کنار نهر آب و سبزه زاری می نشستند. ناهار را در زیر طاق آسمان و اگر چند درختی گیر آورده بودند، در زیر سایه کم آن صرف می کردند. آجیل و شیرینی هم چه قبل از ناهار و چه بعد از ناهار داشتند، به علاوه، عصر سیزده به در کاهو با سرکه یا سکنجبین و یا سرکه شیره باید می خوردند. بعضی از خانواده های تواناتر رشته بریده و نخود و لوبیای پخته و اسفناج خرد کرده، شسته در دو سه کیسه و دوغ و کشک در یک کوزه و مقداری پیاز و روغن به همراه برده و در یورتی که برای خود گرفته بودند، آش رشته ای هم ضمیمه سایر خوراکی ها می کردند. سماور آنها از صبح بار بود. شاید این روز ده یک اهل شهر هم در شهر نمی ماند و اجمالا هر کس توانایی بدنی داشت، از این تفریح و تفرج خودداری نمی کرد. خانواده های اعیان اکثرا به باغ های داخل یا خارج شهر می رفتند و در آنجا سیزده به در را با تمام لوازم و جزییات برگزار می کردند ... . خانم ها به داربست مو کنار دیوار باغ تاب می بستند و تاب می خوردند، حتی الک دولک و توپ بازی هم می کردند منظره بیرون شهر بسیار جالب بود، بچه ها و جوان ها و کامل مردها دسته دسته به بازی های ورزشی از قبیل الک دولک بازی، اعم از سردستی و سرسنگی و چری یا نچری، زویی و توپ بازی، گردو، بل بگیر بالا بیا و چپ توپ و باقلی به چند من؟ و بازی جَرنک جَرنک اسب چه رنگ؟ و اگر وضعیت مکان اجازه می داد، گرگم به هوا و قایم باشک مشغول بودند. این روز ملی را گرامی بداریم و لغو تعطیلی ان را به هیچ عنوان نپذیریم . ------------------------------------------------ لینک زیر تقدیم به تمامی عزیزانی که عشق را می شناسند و با ان خو گرفته اند و به رنگ عشقند ------------------------------------------ معرفی وبلاگ به رنگ عشق 2 گزیده هایی از کتاب ارزشمند مغز متفکر جهان شیعه ترجمه شادروان استاد ذبیح الله منصوری ------------------------------------------ معرفی وبلاگ افرینش گالری عکس و نوا |
|
+ نوشته شده در
شنبه دوازدهم فروردین 1385ساعت 12:19 توسط بانو ایرانی |
|
|
عید سعید غدیر بر شما عزیزان مبـارک علی ای همای رحمت تو چه ایتی خدا را که زما سوا فکندی همه سایه همـــــا را برو ای گدای مسکین در خانه علـــــی زن که نگین پادشاهی دهد از کرم گـــــــدا را
عيد سعيد قربان عيد صداقت در برابر حق عيد شكستن بتهاي درون عيد خلوص در برابر معشوق بر همگان مبارك باد ....................................................
........................................................................... قرآن پيروي از گمان و حدس و شك و احتمال و شايعات و نيز تقليدهاي كوركورانه را نهي كرده است؛ و فرموده است ظن و گمان به هيچ وجه انسان را به حق و حقيقت نمي رساند؛1 و پيروي از آن را در رديف پيروي از هواي نفس آورده است؛و تنها راه قابل اعتماد و تنها الگوي قابل قبولِ شناخت را علم و يقين معرفي كرده و فرموده است كه در هر كاري، چه در امور شخصي و چه در قضاوت درباره ديگران و چه در امور اجتماعي، فقط از علم و آگاهي منطبق با حق پيروي كن و اساس زندگي فردي و اجتماعي را علم و اگاهي قرار بده؛ و اگر فرموده است گوش و چشم و قلب مسئول اند، از اين روست كه بيشتر معلومات انسان به واسطه اين سه به دست مي آيد؛ وگرنه، در روز قيامت، همه اعضاي پيكر انسان، حتي پوست تنش، به سخن مي آيند و حقايق را بازگو مي كنند
امام صادق عليه السلام فرمودند:« يكي از نشانه هاي حقيقت ايمان اين است كه بيش از انچه مي داني نگويي. پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلم نيز فرمودند:« از گمان بپرهيزيد، زيرا بدترين دروغ است.»
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه نوزدهم دی 1384ساعت 10:20 توسط بانو ایرانی |
|
|
صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
هرگز نمیرد انکه دلش زنده شد به عشق
ضمن عرض حیر مقدم از دوستان عزیز بازدید کننده خواهشمند جهت آگاهی از به روز شدن وبلاگ به رنگ عشق یاهو ایدی من banoo.razavi را در ادلیست یاهو مسنجر خود اد نمایند با سپاس فراوان بانو ایرانی |
| آرشیو موضوعی |
|
به رنگ عشق داستانهاي كوتاه و پند آموز دل نوشته ها تاريخي و علمي اعياد گوناگون سروده ها سخن دوست مناسبتها گوهرسخن اندرزها نیایش طنز |
| پیوندها |
|
نسیم صبا من و او اهميت نصرا...خان بودن ميم خانه از سرگرمي تا نرم افزار شهر فرنگ گالری عکس (آفرینش) بانو به یاد او نویسنده پیر گالری عکس مکتوبات آب و آتش به یاد داریوش |
|
RSS
|