بهار رفت و تو رفتی و هرچه بود گذشت

                   ********

اخرین روز هر کسی بالاخره فرا میرسد

همانطور که روز آخر پدرم فرا رسید

پدری که بسیار دوست میداشتمش و تا آخرین لحظات حیات پر بارش در سایه

محبتهای بی شائبه اش بودم

و این عنایت و لطف و محبت پروردگارم بود که بعد از فوت مادرم نائل به این نعمت

الهی شدم که در خدمتش باشم

پدرم بازنشسته آموزش و پرورش بود و شاگردانی همچون نویسنده بزرگ جناب

آقای هوشنگ مرادی کرمانی را که از داستان نویسان بنام ایران و جهان است

داشت که مایه فخر و مباهات هر ایرانی است

این عزیز ترین کسم به دیار باقی شتافت و من در سوگش داغدارم

ولی سربلندم که تا زنده بود توانستم وظیفه ای را که بر عهده ام بود بانجام 

برسانم و بقدر ذره ای محبتهایش را جبران کنم

 و این از الطاف بیشمار الهیست که نصیب من گردید

از اشعار شادروان سید محمد حشمت رضوی

گر بخواهی که بجویی دلم امروز بجوی

ورنه فردا چه بسیاربجویی و نیابی بازم

روحش شاد و یادش گرامی

التماس دعا