گفتار بزرگان

سوامي برهماناندا

دنيا چنان ساخته شده كه اگر از شادكامي‌هايش بهره بريد،

بايست رنج‌هايش را هم تاب آوريد.

خوشتان بيايد يا نيايد،

نمي‌توانيد از اين دو يكي را بي‌ديگري داشته باشيد

درآستانه بهار شادي آفرين ، وجد و غرور - شادي و سرور و آنچــــه باياي زندگيست ، براي شما و همه كساني كه دوستشان ميداريد آرزو ميكنم . نوروزتان پيـــــــــــــــروز.
اين سنت فرخنده و شادى افزا را پاس مى داريم و به ياد ا جدا دمان برگزارى باشكوه آن را در رسالت خويش مى بينيم و نسل جوان را مسئول حفظ اينگونه سنت ها... كه چنين باد

نوروز و آيينهاي باشكوه آن، مسيري سه هزار ساله و پرپيچ و خم را پيموده تا به ما رسيده است. «نوروز» كهنسالترين آيين ملي در جهان است كه جاودانه مانده و يکي از عوامل تداوم فرهنگ (آريانا) است. آيينهاي برگزاري اين جشن بزرگ در عصر حاضر با سه هزار سال پيش تفاوت چشمگير نكرده و به همين دليل عامل وحدت فرهنگي ساكنان اين سرزمين به شمار ميرود كه آن را در هر گوشه يي از جهان كه باشند، يكسان برگزار ميكنند و بزرگ ميدارند و به همين جهت است كه ا نديشمندان «نوروز» را مظهر پايدار هويت خوانده ا ند كه مورخان در قوه محركه اش ترديد ندارند؛ زيرا كه در طول تاريخ نيروي عظيم و كارآييهاي فراوان آن را درك كرده اند.  نوروز» روز ملي و جشن همه كساني است كه دراين فلات خود يا نياكانشان به دنيا آمده اند و تاريخ و فرهنگ مشترك دارند ساكنان سرزمينهايي كه در طول قرون و اعصار، امپراتوري ما را تشكيل داده بودند.   نوروز همچنان روز ملي همه مردمي است كه از كوههاي پامير و بدخشان تا انتهاي كوههاي   سوريه و از قفقاز تا رود سند و منطقه خليج فارس سكونت دارند.    نوروز، هد فهاي آن و وقايعي كه در طول قرون و اعصار در اين روز روي داده است در خور توجه فراوان است.  

 نوروز به جمشيد، شاه ا فسانه اي و درپاره اي ديگر به کيومرث نسبت دا ده شده و آن را به دليل آغاز بهار، برابر شدن روز و شب و از سر گرفته شدن درخشش خورشيد و اعتدال طبيعت، بهترين روز در سال دا نسته اند.    به نوشته برخي از مورخين بر پايه افسانه ها، سه هزار سال پيش در چنين روزي، جمشيد از كاخ خود در جنوب درياچه اروميه (منطقه باستاني حسنلو) بيرون آمد و عميقاً تحت تأثير آفتاب درخشان، و خرمي و طراوت محيط قرار گرفت و آن روز را «نوروز» ، روز صفا، پاك شدن زمين از بدي‌ها و روز سپاسگزاري از خداوند بزرگ ناميد و خواست كه از آن پس، بدون وقفه، هر سال در اين روز آيين ويژه‌اي برگز ار شود- آييني كه هنوز ادامه دا رد و از گزند زمانه و هرگونه تحول سياسي و اجتماعي مصون مانده است.    لازم است بدانيم كه مهاجرت آ ريا ‌ييها به صورت سه دسته مادها، پارس‌ها، پارت‌ها به سرزمين مادر قرن هشتم پيش از ميلاد تكميل شد. اين گروه از  گروهي كه به ا روپا رفتند، جدا شده بودند که مورخان آنان را آرين‌ها مي‌خوانند

آموزه های زرتشت پیامبر ایرانی  كردار، گفتار و پندار نيك به نوروز جنبه معنوي‌تري بخشید.

زیرا زرتشت تاریخ را نیتجه کشمکش بدی و خوبی میدانست که سرانجام با شکست قطعی بدی   آرامش - صفا - شادی - صمیمیت و عدالت جهانیان تامین خواهد شد

نوروز فرصت خوبي براي زدودن افكار بد از روح، پايان دادن به دشمني‌ها از طريق تجديد ديدارها و نيز شاد كردن دوستان و بستگان، مخصوصاً سالخوردگان با دستبوسي آنان و مبادله هديه بوده است.   كوروش بزرگ مؤسس امپراتوري آريانا كه از مادر، ماد و از پدر، پارس بود نخستين حكمران بود كه به نوروز جنبه رسمي داد و در سال 534 پيش از ميلاد دستورالعملي براي آن تدوين كرد كه شامل ترفيع نظاميان، ابلاغ انتصابات تازه، سان ديدن از سربازان، عفو مجرمين پشيمان، ايجاد فضاي سبز و پاكسازي محيط زيست - از منازل شخصي گرفته تا اماكن عمومي ـ بود. چهارسال پيش از آن ،كوروش پس از تصرف بابل، نوروز را در آنجا جشن گرفته بود و به اين سبب برخي از مورخان، زمان اعلام رسمي و عمومي شدن نوروز به عنوان جشن ملي را سال 538 قبل از ميلاد نوشته اند. بابل در 29 اکتبر سال 539 پيش از ميلاد به تصرف آنهادرآمده بود.   در دوران هخامنشيان، يازده روز ا ول فروردين (فرورتيشن/ Farvartishn) ويژه انجام مراسم نوروز بود. شاه در نخستين روزسال نو روحانيون، بزرگان، مقامات دولتي و فرماندهان ارشد نظامي، دانشمندان و نمايندگان سرزمين‌هاي ديگر را مي‌پذيرفت و ضمن سپاسگزاري از عنايات خداوند، گزارش  کارهاي سال كهنه و برنامه‌هاي دولت براي سال نو و نظر خويش را بيان مي‌كرد كه نصب‌العين قرار گيرد. اين آيين تا همين اواخر با جزيي تفاوت رعايت مي‌شد. شاه سپس پيشكش‌ها را دريافت مي‌كرد. آنگاه مراسم رژه برگزار مي‌شد و افسراني كه قهرمان دفاع از وطن شده بودند، ترفيع و پاداش مي‌گرفتند و مقامات تازه و قضات نو معرفي مي‌شدند.     نوروز، مردم نخست به ديدن سالخوردگان خانواده، بيماران و از كارافتادگان ميرفتند و اداي احترام ميكردند (احترام و رعايت احوال سالخوردگان و نسل بازنشسته، در ميان آنهاهمواره نهايت اهميت را داشته است). سپس عيد ديدني آغاز مي شد. پيش از  ديد و بازديدها، در لحظه تحويل سال هر فرد از خدا ميخواست كه در سال نو روان او را پاك و آرام نگهدارد. اين مراسم پس از 25 قرن به همين صورت ادامه دارد و باعث اعجاب ملل ديگر شده است.  

حسن ختام

بيا وفا کنيم، زنو بنا کنیم
جهان تازه اي ، زاعتبار سبز
نه اشک و حسرتي، نه کين و نفرتي
 هردلي ، پُراز بهارسبز فضای