تبليغاتX
به رنگ عشق
از محبت خارها گل می شود
اخیرا  شخصی بی نهایت بی ادب که نمیدانم کیست و از کجاست

کامنتهایی بسیار زشت برای من می نویسد

اینگونه کامنتها را در وبلاگ دیگر دوستان هم دیده بودم

و همیشه اینگونه اعمال را محکوم کرده ام و خواهم کرد

مدتی بر اساس جواب ابلهان خاموشی است رفتار  کردم 

چرا که این افراد را ادمهایی ترسو و بی منطقی میدانم

که به صورت نا شناس می آیند و عقده های درونی

خود را اینگونه خالی می کنند

وگرنه خود را معرفی میکردند و درد خود را اظهار میداشتند

من مثل همیشه بدون کوچکترین ناراحتی به کارم ادامه خواهم داد

 و اینگونه اعمال را به هیچ می انگارم

ایشان فقط خودش را خسته می کند

از خداوند میخواهم که همه ما را به راه راست هدایت بفرماید

 از تمام شما عزیزانی که همیشه مشوق من بوده اید و مرا مورد لطف

خویش قرار داده اید کمال تشکر و قدر دانی را دارم .

با سپاس فراوان

بانو

+ نوشته شده در  شنبه هفدهم تیر 1385ساعت 10:57  توسط بانو ایرانی | 
از همان روزي كه دست حضرت قابيل
گشت آلوده به خون هابيل
از همان روزي كه فرزندان آدم
زهر تلخ دشمني در خون شان جوشيد
آدميت مرده بود
گرچه آدم زنده بود
از همان روزي كه يوسف را برادرها به چاه انداختند
از همان روزي كه با شلاق و خون ديوار چين را ساختند
آدميت مرده بود
بعد دنيا هي پر از آدم شد و اين اسباب
گشت و گشت
قرنها از مرگ آدم هم گذشت
اي دريغ
آدميت برنگشت
قرن ما
روزگار مرگ انسانيت است
سينه دنيا ز خوبي ها تهي است
صحبت از آزادگي پاكي مروت ابلهي است
صحبت از موسي و عيسي و محمد نابجاست
قرن موسي چمبه هاست
روزگار مرگ انسانيت است
من كه از پژمردن يك شاخه گل
از نگاه ساكت يك كودك بيمار
از فغان يك قناري در قفس
از غم يك مرد در زنجير حتي قاتلي بر دار
اشك در چشمان و بغضم در گلوست
وندرين ايام زهرم در پياله زهر مارم در سبوست
مرگ او را از كجا باور كنم
صحبت از پژمردن يك برگ نيست
واي جنگل را بيابان ميكنند
دست خون آلود را در پيش چشم خلق پنهان ميكنند
هيچ حيواني به حيواني نمي دارد روا
آنچه اين نامردان با جان انسان ميكنند
صحبت از پژمردن يك برگ نيست
فرض كن مرگ قناري در قفس هم مرگ نيسم
فرض كن يك شاخه گل هم در جهان هرگز نرست
فرض كن جنگل بيابان بود از روز نخست
در كويري سوت و كور
در ميان مردمي با اين مصيبت ها صبور
صحبت از مرگ محبت مرگ عشق
گفتگو از مرگ انسانيت است


اشكي در گذرگاه تاريخ
از همان روزي كه دست حضرت قابيل

مشيري

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم تیر 1385ساعت 22:6  توسط بانو ایرانی | 
 
صفحه نخست
پروفایل مدیر وبلاگ
پست الکترونیک
آرشیو
عناوین مطالب وبلاگ
درباره وبلاگ
هرگز نمیرد انکه دلش زنده شد به عشق

ضمن عرض حیر مقدم از دوستان عزیز بازدید کننده خواهشمند جهت آگاهی از به روز شدن وبلاگ به رنگ عشق یاهو ایدی من banoo.razavi را در ادلیست یاهو مسنجر خود اد نمایند
با سپاس فراوان
بانو ایرانی

نوشته های پیشین
شهریور 1388
مرداد 1388
خرداد 1388
اردیبهشت 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
بهمن 1387
دی 1387
آذر 1387
آبان 1387
مهر 1387
شهریور 1387
مرداد 1387
خرداد 1387
اردیبهشت 1387
اسفند 1386
آذر 1386
مهر 1386
تیر 1386
خرداد 1386
فروردین 1386
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
اسفند 1384
بهمن 1384
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384
مهر 1384
آرشیو موضوعی
به رنگ عشق
داستانهاي كوتاه و پند آموز
دل نوشته ها
تاريخي و علمي
اعياد گوناگون
سروده ها
سخن دوست
مناسبتها
گوهرسخن
اندرزها
نیایش
طنز
پیوندها
نسیم صبا
من و او
اهميت نصرا...خان بودن
ميم خانه
از سرگرمي تا نرم افزار
شهر فرنگ
گالری عکس (آفرینش) بانو
به یاد او
نویسنده پیر
گالری عکس
مکتوبات
آب و آتش
به یاد داریوش
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM