رسول اکرم ص همواره مي فرمود: من مامور شده ام که در ميان شما عدالت را برقرار سازم.
امام جعفرصادق بر اين باور بود که: {بهره} يک ساعت حکومت رهبر عادل از عبادت 70سال بهتر است.اساسا يک مدير عادل همزمان با اجراي عدالت در تمام ابعاد آن ، ناچار است که براي اجراي عدالت با مفسدان اقتصادي ، اجتماعي و فرهنگي، مروجان فساد و فحشا و بي بندوباري ، بر هم زنندگان عزت و استقلال کشور و ساير موانع عدالت مقابله کند.
امام ششم در اين رابطه فرمود: عدالت اجتماعي را در ميان مردم بدون شمشير و اقتدار کامل هرگز نم توان استوار ساخت و عملي کرد.
آري در سايه مديريت مديران عدالت محور بايد اهل تقوا و ايمان و انسانهاي پاکدامن در آسايش و راحتي زندگي کنند و خائنان و افراد آلوده دامن در ترس و هراس بسر برند. به همين جهت صادق آل محمدص مي فرمايد: اجراي حدود الهي و مجازات خطاکاران و مفسدان بهتر از باريدن چهل روز باران مفيد و پرثمر خواهد بود.

امام صادق در بيان معيار انتخاب افراد مي فرمايد: به نماز و روزه افراد فريفته نشويد چه بسا که شخصي به نماز و روزه عادت کرده و ترک آن برايش وحشت آور و آزاردهنده است ، اما در گزينش افراد راستگويي و امانتداري آنان را مورد توجه قرار داده و معيار سنجش شخصيت او به حساب آوريد. پستهاي دولتي در حکومت اسلامي امانت هايي بس حساس و ارزشمند هستند و خداوند متعال در قرآن کريم فرموده است : خداوند متعال به شما فرمان مي دهد که امانت ها را به اهلش بسپاريد.
بنابراين ويژگي امانتداري و راستگويي بايد در اوصاف مديران جامعه اسلامي با تمام وجود دنبال شود و منصبهاي حکومتي بعنوان امانت هايي گرانسنگ به اهلش واگذار شود

امام صادق در گفتاري هشدار مي دهد که : نگاه نکنيد به بسياري نماز و روزه افراد و يا اين که زياد به حج مي رود و در ظاهر کارهاي نيک انجام مي دهند و شبها دعا و زمزمه دارند، اين اعمال شما را فريب ندهد، شما فقط به راستگويي و امانت افراد توجه کنيد.
 امین یا رب العالمین

مقصر کیست؟دانشمند!که پا به پای توده مسئولیت خویش را انجام نمیدهد.او میبایست به توده"آگاهی" و "شناخت"و "جهت"میداد که نداد. همه نبوغها و استعدادهای بزرگ ما به کار فلسفه کلام تصوف فقه و اصول ادبیات و معانی و بیان و بدیع و صرف ونحو مشغول شدند و از سالها تحقیق و تفکر و رنج علمی خویش برای توده مردم - جز یک "رساله عملیه"در آداب طهارت و انواع نجاست و احکام حیض و نفاس و شکیات نماز - کاری نکردند. و رسالت حرف زدن با مردم را و ابلاغ حقایق مذهب و فلسفه احکام و بیداری و آگاهی توده و شناساندن سنت پیغمبر و شخصیت امام و حکمت انقلاب کربلا و معرفی اهل بیت و نهضت تشعیع و مبانی فکری و اعتقادی را غالبا به افراد بی مسئولیت و "ضابطه "ای واگذاشتند که تنها به این علت مبلغ شدند که استعداد آن را نداشته اند که مجتهد شوند

« می بینی که چگونه در گریستن بر حسین و عشق به حسین با یزید همدست و همداستان شده ایم! »
حسین را چگونه به ما شناسانده اند؟ حسینی که حامل پرچم سرخ تاریخ است را به گونه ای برایمان به تصویر کشیده اند که به هنگام مرگ در مقابل جلاد و دژخیم زمان به ترحم و ناله و عجز و لابه تقاضای آب خوردن می کند و از روی بیچارگی و جلب احساس ترحم طفل ۶ ماهه اش را واسطه می کند! که دشمنش را نفرین می کند! که کارش تسلی دادن بچه هاست که الان آب می رسد! و به قول شریعتی « ابو الفضل را, این سردار رشید اسلام را, این پرچمدار انقلاب کربلا را (که از یادش حماسه می جوشد و چهره اش مروت و مردانگی را تفسیر می کند) قهرمان پارتی های زنانه کرده اند و سمبل سفره های ابلهانه! ».