خداوند غريبه اي در يك سرزمين دور نيست

او به نزديكي بادي است كه روي صورت ما مي وزد

اين درست كه ما نمي توانيم باد رو وقتي مي وزد ببنيم

اما ما اونو اطرافمون احساس مي كنيم و

با قلبمون از وجودش اطمينان حاصل مي كنيم

در اين ديار غريب

ميان اينهمه اشناي نا اشنا

در ولوله روزمره گي

به كجا ميروي اينچنين شتابان

ايا به زمزمه هاي خاموش دل

به پيام غنچه هاي نشكفته شقايق

به روح سرگردان و روان پريشان

به كودك تنهاي درون

به خودت

به باورهاي بارور نشده

به انچه که خود واقعیت میخواهد  

هرگز انديشيده اي!!!!!!!!!!!!!!

مرگ !!!!!!!!!!!!!

جه کلام نا خوشایندیست این

ولی به راستی مرگ  چیست که اینهمه بر ما ناگوار می اید .

وقتی عزیزی را از دست می دهیم انچنان زار میزنیم که گویی دنیا به پایان رسیده است .

برایش دل میسوزانیم که ناکام شد و از زندگی محروم

بارماندگان را به صبر رهنمون میشویم .

ولی غافل از این هستیم که مرگ شروعیست برای یک زندگی دیگر .

زندگی که خارج از زندان تن است و بسیار شیرین تر از زندگی کنونی .

کسانی که تجربه خروج روح از بدن را داشته اند میدانند که چه احساس نشاطی در ان هنگام که روح از تن خارج میشود به انسان دست میدهد .

بطوری که با اکراه به جسم خاکی خود بازگشت می کند .

فقط یک چیز را باید در نظر داشته باشیم که چگونه روحی را به ملکوت ببریم .

ارواح پاک زیباترین و بانشاط ترین احساس را دارند وقتی به پرواز در می ایند .

پس باید روح خود را از هر انچه پلید است و زشت می داریم پالایش کنیم .

تا با فراغ بال به سوی معبود ازلی و ابدی به پرواز در اییم .

از درگاه ان یار یگانه برای کلیه در گذشته گان طلب بخشایش کنیم .

امین

 عفاف گفت مرا با برگ درخت زيتون مستور داريد .

وقاحت گفت مرا با نشانها و امتيازات بياراييد .

نيرنگ گفت مرا به جامه اخلاص و صميميت ملبس نماييد .

شرارت گفت مرا با لباس نيكي و صلاح بپوشانيد .

خيانت گفت بر سرم تاج امانت بگذاريد .

استبداد گفت صورت ازادي را بر چهره من نقش كنيد .

تكبر گفت مرا به زيور توضع بياراييد .

و اما حقيقت !!!!!!

حقيقت گفت مرا برهنه بگذاريد و پيرايه بر من مبنديد

زيرا من هرگز از برهنگي خود شرمسار نيستم .

 اگر برايمان مشكلي پيش امد نگوييم خدايا من مشكل بزرگي دارم

بلكه به مشكل بگوييم من خداي بزرگي دارم .

اگر به شادي فكر مي كني در نداشتن ارزوست

قبول كن كه شادي در درون تو جاي دارد نه در اشياء و شرايط خارج از وجود تو  .

اگر موفقيت را مي خواهي بايد رفتارت ازادانه باشد

رفتاري كه بر امده از خود واقعيت باشد نه افكار ديگران .

 خداوندا

ای پناه ما در گرفتاریها

و ای دادرس ما در سختیها 

از تو دادرسی می جوییم

و به تو پناه می آوریم

از غیر توگشایشی نمی خواهیم

و به غیر تو پناه نمی بریم

خداوندا

به دادم برس ...

نیکی های اندکم را بپذیر

واز خطاهای بی شمارم بگذر

ای کسی که بخشنده  و مهربانی ...

خداوندا

به ما ایمانی دلنشین عطا کن

و چنان یقینی ببخش که بدانیم 

جز آنچه تو می خواهی برما نمی رسد

و راضی باشیم بر آنچه رضای توست

ای مهربانترین مهربانان ...

خداوندا

ای کسی که در گرفتاریها به یاد مایی

و در سختیها یاور ما

ای سرپرست ما ...

تو نهایت اشتیاق من هستی ...

خداوندا

این تو هستی که عیوب مرا پوشاندی

و در وادیهای ترسناک مرا ایمن کردی

و از لغزشهای من  گذشتی

ای بخشنده ترین مهربانان

ما را بیامرز

ارزش انسان به آنچه به دست می آورد نیست ، بلکه به چیزیست که آرزوی به دست آوردنش را دارد .

*

حقیقت همیشه دانستن ، و گاهی گفتن است .

*

اگرچه به تنهایی و در قلب بیابانی دورافتاده ، از زیبایی بخوانی ، گوشی شنوا خواهی یافت .

*

دستانی که پر از طلاست و برای دعای خیر بالا می رود ، مانند دهانی پر از غذاست که ترانه سر می دهد .

*

ریشه ، گلی است که شهرت را تحقیر می کند .

*

شادی ، همان اندوه بی نقاب شماست ....  با هم می آیند ، و وقتی یکی ازآنها با شما بر سر سفره نشسته ، به خاطر داشته باشید که دیگری در بسترتان  آرمیده است .

*

روزهایی که در میانتان بودم کوتاه بود ، و از آن کوتاهتر ، سخنانی بود که گفتم . اگر ذره ای از آنچه که گفته ام حقیقت باشد ، آن حقیقت با ندایی روشنتر و در کلماتی مانوس تربا افکارتان ، خود را آشکار خواهد کرد . اگر امروز روز برآورده شدن نیازهای شما و عشق من نیست ، پس بگذار وعده ای باشد تا روزی دیگر .

سنجیدن شما با خردترین کردارتان ، مانند سنجیدن نیروی دریاست با سستترین کف آن . برخی از شما مرا کناره گیر و سرمست از تنهایی نام نهادید ، و گفتید : « او هم کلام درختان و جنگل است ، نه انسان ... » آری ،  به حقیقت از تپه ها صعود کردم و در نقاطی دورافتاده گام برداشتم . چگونه می توانستم شما را ، جز از بلندی ها یا دوردستها بنگرم ؟ چگونه کسی می تواند به راستی نزدیک باشد ، جز آنکه دور باشد ؟

در فراسوي شفق

در همانجا كه همه چلچله ها عشق را مي فهمند

من تو را يافته ام

من در آن قله كوه ابديت

كه همه حادثه ها

در پس ابر زمان گم شده اند

در پي يافتن دل بودم

گمشدن،يافتن و پيمودن

اين حديث سفر من به ديار عشق است

در ميان همه كوچه هاي شهر

منِِ خسته در به در

قصة درد خودم را به همه ميگفتم

مردمان اين ديار درد مرا ميفهمند

اين حديث دلِ من را همه شان

با زبان دل خود مي خوانند

من در آنجا ديدم كه پروانة ياد

بي سوختني درد اور

در پس شعلة شمع احساس زندگي مي يابد

من تو را در اين ديار عشق

با همه لذت و شور

در پس ثا نيه هاي خواهش

در فراسوي مكان

در ديار ابديت يافتم

و كنون با چنين حس عميق

با همه شوق فراگير وصال

من تو را تا به ابد ميخواهم

من تو را

تا فراسوي شفق

در همانجا كه همه چلچله ها عشق را مي فهمند

تا به ابد ميخواهم

شایسته است کسانی که قلبشان از زنگار گناه دور بوده و از نعمت پرهیزگاری بهره مند بوده اند ، به گناهکاران و آنانکه پشتشان زیر بار گران معصیت دوتا گشته ، به دیده عطوفت و مهربانی بنگرند . زیرا سزاست که این مومنان مهربان ، شکر نعمت پرهیز از گناه را به جای آورند ، و زبان به عیبجویی و غیبت نگشایند . پس ای بنده خدا ، در کار عیبجویی و بدگویی کسی به دلیل گناهش ، هرگز شتاب مکن ، شاید که به درگاه خدا طلب مغفرت کند و توبه اش اجابت شود . هرکس از شما به عیب و گناه دیگری آگاه شد ، شایسته تر آنست که پرده پوشی کند .

*

بدانید که سرانجام ، جانشینی و آخرین پیشوایی از پیشوایان و گواهان خدا ، که از چشم شما نهان است ، در آن زمان که آئین اسلام از خاطرها فراموش گردد و فقط یادی از او بر جای ماند ، به یاری اسلام شتابد و از یاد رفته را دگربار به یاد همگان آورد .

*

جای انکار نیست که جز نامی از قرآن و شناسایی خطی از خطوطش ، چیزی باقی نخواهد ماند و زمانی این کتاب رواج کامل خواهد داشت که مردم آن را به تحریف و تعبیرات خطا ، به سود خویش قرائت کنند . در چنین هنگامه ای ، در سرزمین های دور و نزدیک ، پسندیده تر از کارهای زشت و ناپسندیده تر از کردار نیکو ، رفتاری وجود ندارد . در چنین هنگامی ، قرآن و اهل آن ، به ظاهر در میان مردمند ، اما در حقیقت در میان آنها نبوده و با آنان نمی باشند . زیرا هدایت و ضلالت دو خصمند و هرچند که با هم باشند ، توافق و وفقی با هم ندارند .

*

ساکنان دنیا ، همچون مسافران کاروانی هستند که در خواب ره می سپارند

خداوندا

ای کسی که گفته ای مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم

و گفته ای مرا بخوانید تا شما رااجابت کنم

نعمت های تو در بین ما چه آشکار و پیدا و بخششهایت بر ما چه فراوان است

خداوندا

تو از بین همه زمانها و روزها ، ماه رمضان را انتخاب کردی

و آن را بر تمام اوقات سال مقدم داشتی

خداوندا

این ماه در بین ما همچون یاری نیکو بود

و بهترین سودهای جهان را به ما رساند

سپس آن هنگام که زمانش فرا رسید ، از ما جدا شد

پس اینک ما با رمضان وداع می کنیم

همچون وداع با کسی که جدایی از او بر ما سخت و ناگوار است

و روی گردانیدن او از ما موجب حزن است

سلام بر تو

ای بزرگترین ماه خدا

و ای عید اولیاء خدا

سلام بر تو ای ارزشمندترین اوقاتی که با ما همراه بودی

سلام بر تو

ای مونسی که وقتی آمدی با ما انس گرفتی

و وقتی از کنار ما رفتی غمگینمان کردی

سلام بر تو ای همنشینی که در کنار تو قلبها نرم شد

سلام بر تو که قبل از آمدنت منتظرت بودیم و فبل از رفتنت در حزن و اندوهیم

سلام بر تو و بر فضل تو که ما از آن محروم شدیم

خداوندا

در این ماه اگر به گناه بزرگ و یا کوچکی نزدیک شدیم

و یا حرمت کسی را زیر پا گذاشتیم

بر ما ببخش

خداوندا مصیبت واندوه ما را در غم رفتن این ماه خودت جبران کن

خداوندا  توبه  ما را بپذیر و از ما راضی باش

تو که بر هر کاری توانایی

آياتی از سوره لقمان :

* و از مردمان کسی هست که خریدار سخنان بیهوده است تا بی هیچ علمی ( مردم را) از راه خدا گمراه کند و آن را به ریشخند گیرد .

* و انسان را در حق پدر و مادرش سفارش کردیم ، که مادرش او را با ضعف روزافزون آبستن بوده است و از شیر گرفتن او دو سال به طول انجامیده ، پس برای من و پدر و مادرت سپاس بگذار .

* اگر ( عملی) همسنگ دانه خردلی باشد و آنگاه در دل تخته سنگی ، یا در آسمانها و یا در زمین نهفته باشد ، خداوند آن را به میان می آورد .

* و رویت را از مردم بر مگردان و در زمین خرامان راه نرو ، چرا که خداوند هیچ متکبر فخر فروشی را دوست ندارد .

* و هرکس روی دلش را به سوی خداوند نهد و نیکوکار باشد ، به راستی که دست در دستاویزی استوار زده است و سرانجام هر کاری با خداوند است .

* و اگر آنچه درخت در زمین هست قلم شود ، و دریا ( چون مرکب باشد) و سپس هفت دریا به آن اضافه شود ، کلمات الهی به پایان نمی رسد .

* هیچ کس نمی داند که فردا چه به دست می آورد و هیچ کس نمی داند که در کدامین سرزمین می میرد .

آموخته ام

چيزهاي كم اهميت را تشخيص دهم و سپس آن هاراناديده بگيرم.

آموخته ام

كه باخت در يك نبرد كوچك را به قصد برد در يك جنگ بزرگ بپذيرم .

آموخته ام

زندگي را از طبيعت بياموزم ، چون بيد متواضع باشم ، چون سرو  ازاده ، مثل صنوبر ، 

صبور، مثل بلوط مقاوم ، مثل رود ،روان ، مثل خورشيد با سخاوت و مثل ابر با كرامت باشم.

كه اگر مايلم پيام عشق را بشنوم ، خود نيز بايستي آن را ارسال كنم .

ثروتمند كسي نيست كه بيشترين ها را دارد ، بلكه كسي است كه به كمترين ها نياز دارد.

دو نفر مي توانند با هم به يك نقطه نگاه كنند ولي آنرا متفاوت ببنند.

كافي نيست فقط ديگران را ببخشيم ، بلكه گاهي خود را نيز بايد ببخشيم .

كه فقط چند ثانيه طول مي كشد تا زخم هاي عميقي در قلب كساني كه دوستشا ن

داريم ، ايجاد كنيم اما سال ها طول مي كشد تا آن

زخم ها را التيام بخشم .

كه دوستان خوب و واقعي ، جواهرات گرانبهايي هستند كه به دست آوردن شان

سخت و نگه داشتن شان سخت تر است .

آموخته ايم

كه همه مي خواهند روي قله كوه زندگي كنند ، اما تمام شادي ها وقتي رخ مي

دهند كه در حال بالا رفتن از كوه هستند.

زندگي يعني صداي پاي دوست

زندگي يعني جهان ار عشق اوست

زندگي چون  برگ بودن در مسير باد نيست

امتحان و استقامت شاهراه  زندگيست

اي كاش اينقدر كه ما به اراستگي و زيبايي ظاهرمون اهميت می دهیم كمي هم به پاكي و زيبايي درونمون توجه مي كرديم .

اي كاش اينقدر كه به كمبودهامون فكر مي كنيم گاهي هم به چيزهايي كه داريم و ازش بي خبريم نگاهي مي انداختيم و بخاطرش خداوند را سپاس مي گفتيم .

اي كاش اينقدر كه به نيازهاي خودمون فكر مي كنيم گاهي هم به انهايي كه حتي از وسائل اوليه مورد نياز محرومند گوشه چشمي مي انداختيم .

و اگر اينچنين ميشد انوقت مي ديديم كه چقدر خوشبختيم

زندگی یک دریاست و تو  توکل و اراده

باید بزنی به دل دریا و در اون شناور بشی و جلو بری

گاهی موجهای بلندش مانع تو میشن

باید مبارزه کنی تا تو رو به عقب هل ندن

باید سوار بر موجها بشی و پیش بری

ممکنه موج بهت غلبه کنه و پرتت کنه به ساحل

اینجاست که باید توکل کنی و از نو شروع کنی

نباید تسلیم بشی

اگه توکل و اراده نباشه همیشه در ساحل به انتظار خواهی ماند

و اینطوری هیچ چیز گیرت نمیاد جز روز مره گی

خوشبختی از ان کسی است که در پی خوشبختی دیگران است   .          ( زرتشت )

حلم و شکیبایی  گواه بر زیادی دانش است .                                    ( حضرت علی )

عشق تنها چیزیست که به زندگی معنی میدهد   .                               (  هوبز  )

شادمانی در خانه ای است که مهر و محبت در ان سکنا دارد.               (  مارلو )

شجاعت نخستین شرط پیروزیست  .                                             (  بل  )

فقط ارزو کافی نیست  . تحرک - تامل - تعقل - و توکل هم لازم است .   (بیکن  )

هر عمل بزرگ فقط  از فکر بزرگ سرچشمه می گیرد  .                   (  زرتشت   )

شبي از شبها ، مردي خواب عجيبي ديد. او ديد كه در عالم رويا پا به پاي خداوند روي ماسه هاي ساحل دريا قدم مي زند و در همان حال ، در آسمان بالاي سرش ، خاطرات زندگيش به صورت فيلمي در حال نمايش است.

او كه محوتماشاي زندگيش بود ، نا گهان متوجه شد كه گاهي فقط جاي پاي يك نفر روي شنها ديده مي شود و آن هم وقت هايي است كه او دوران پر درد و رنج زندگيش را طي مي كرده است.

بنابر اين با ناراحتي به خدا كه در كنارش راه مي رفت رو كرد و گفت: پروردگارا......

تو فرموده بودي كه اگر كسي به تو روي آورد و تو را دوست بدارد ، در تمام مسير زندگي كنارش خواهي بود و او را محافظت خواهي كرد. پس چرا مرا در لحظاتي كه به تو سخت نياز داشتم ، تنها گذاشتي؟؟!!!

خداوند لبخندي زد و گفت: بنده ي عزيزم ، من دوستت دارم و هرگز تو را تنها نگذاشتم.

زمانهايي كه در رنج و سختي بودي ، من تو را روي دستانم بلند كردم تا به سلامت از موانع عبور كني.!!!

گفتند: شکست يعني تو يک آدم در هم شکسته اي.
گفت: نه. شکست يعني من هنوز موفق نشده ام.

گفتند: شکست يعني تو هيچ کاري نکرده اي.
گفت: نه. شکست يعني من هنوز چيزي ياد نگرفته ام.

گفتند: شکست يعني تو ديگر به آن نميرسي.
گفت: نه. شکست يعني من بايد راهي ديگر به سوي هدفم انتخاب کنم.

گفتند: شکست يعني تو حقير و نادان هستي.
گفت: نه. شکست يعني من هنوز کامل نيستم.

گفتند: شکست يعني تو زندگيت را تلف کرده اي.
گفت: نه. شکست يعني من بهانه اي براي شروع کردن دارم.

گفتند: شکست يعني تو ديگر بايد تسليم شوي.
گفت: نه. شکست يعني من بايد بيشتر تلاش کنم!

گاهي اوقات در زندگي فقط به تقلا نياز داريم.

اگر خداوند مقرر ميکرد بدون هيچ مشکلي زندگي کنيم فلج ميشديم - به اندازه کافي قوي نميشديم و هر گز نمي توانستيم پرواز کنيم .

من نيرو خواستم و خدا مشکلاتي سر راهم قرار داد تا قوي شوم .

من دانش خواستم و خدا مسائلي براي حل کردن به من داد .

من سعادت و ترقي خواستم و خداوند به من قدر ت تفکر و زور بازو داد تا کار کنم .

من شهامت خواستم و خداوند موانعي بر سر راهم قرار داد تا آنها را از ميان بردارم .

من انگيزه خواستم و خداوند کساني را به من نشا ن داد که نيازمند کمک بودند.

من محبت خواستم و خداوند به من فرصت داد تا به ديگران محبت کنم .

من به آنچه مي خواستم نرسيدم .....

اما انچه نياز داشتم به من داده شد

نترس با مشکلات مبارزه کن و بدان که مي تواني بر آنها غلبه کني

هيچ چيزي روي زمين نيست كه خدا توش نباشه

آسمان و ستارهايش ، موجها و حتي دريا

شبنم روي چمن ، برگ روي درخت

ياد آوري وجود و خاطر پروردگار يزدان و نزديكي اوست

و وجود خود را به وضوح يك كريستال اعلام مي كند

پس چگونه مي تونيم فكر كنيم خدا از ما دور هست،

وقتي كه هر ساعت از روز ما كنارمون احساسش مي كنيم ؟

ما دليلهاي زيادي داريم كه خدا دوست ماست و اين دوستي هيچگاه پاياني ندارد

نامه به حدی زیباست که هرچی بخونید از خوندن اون سیر نمی شوید و پی به شخصیت والای چارلی چاپلین میبرید ................
چارلی چاپلین یکی از نوابغ مسلم سینماست . او در زمانی که در اوج موفقیت بود با اونااونیل ازدواج کرد و از او صاحب 7 یا 8 بچه شد ولی فقط یکی از این بچه ها که جرالدین نام دارد استعدادبازیگری را از پدرش به ارث برده و چند سالی است که در دنیای سینما مشغول فعالیت است و اتفاقا او هم مثل پدرش به شهرت و افتخار زیادی رسیده و در محافل هنری روی او حساب می کنند .
چند سال پیش وقتی جرالدین تازه می خواست وارد عالم هنر شود ، چارلی برای او نامه ای نوشت که در شمار زیبا ترین و شور انگیزترین نامه های دنیا قرار دارد و بدون شک هر خواننده یا شنونده ای را به تفکر وادار می کند.

ژرالدين دخترم:
اينجا شب است، يک شب نوئل. در قلعه کوچک من همه سپاهيان بی سلاح خفته اند.
نه برادر و نه خواهر تو و حتی مادرت ، بزحمت توانستم بی اينکه اين پرندگان خفته را بيدار کنم ، خودم را به اين اتاق کوچک نيمه روشن، به اين اتاق انتظار ...............

....

آموخته ام ... که بهترين کلاس درس دنيا، کلاسي است که زير پاي پيرترين فرد دنياست
آموخته ام ... که وقتي عاشقيد، عشق شما در ظاهر نيز نمايان مي شود.
آموخته ام ... که تنها کسي که مرا در زندگي شاد مي کند کسي است که به من مي گويد: تو مرا شاد کردي.
آموخته ام ... که داشتن کودکي که در آغوش شما به خواب رفته، زيباترين حسي است که در دنيا وجود دارد.
آموخته ام ... که مهربان بودن، بسيار مهم تر از درست بودن است.
آموخته ام ... که هرگز نبايد به هديه اي از طرف کودکي، نه گفت.
آموخته ام ... که هميشه براي کسي که به هيچ عنوان قادر به کمک کردنش نيستم دعا کنم.
آموخته ام ... که مهم نيست که زندگي تا چه حد از شما جدي بودن را انتظار دارد، همه ما احتياج به دوستي داريم که لحظه اي با وي به دور از جدي بودن باشيم.
آموخته ام ... که گاهي تمام چيزهايي که يک نفر مي خواهد، فقط دستي است براي گرفتن دست او، و قلبي است براي فهميدن وي.
آموخته ام ... که راه رفتن کنار پدرم در يک شب تابستاني در کودکي، شگفت انگيزترين چيز در بزرگسالي است.
آموخته ام ... که زندگي مثل يک دستمال لوله اي است، هر چه به انتهايش نزديکتر مي شويم سريعتر حرکت مي کند.
آموخته ام ... که پول شخصيت نمي خرد.
آموخته ام ... که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگي را تماشايي مي کند.
آموخته ام ... که خداوند همه چيز را در يک روز نيافريد. پس چه چيز باعث شد که من بينديشم مي توانم همه چيز را در يک روز به دست بياورم.
آموخته ام ... که چشم پوشي از حقايق، آنها را تغيير نمي دهد.
آموخته ام ... که اين عشق است که زخمها را شفا مي دهد نه زمان.
آموخته ام ... که وقتي با کسي روبرو مي شويم انتظار لبخندي جدي از سوي ما را دارد.
آموخته ام ... که هيچ کس در نظر ما کامل نيست تا زماني که عاشق بشويم.
آموخته ام ... که زندگي دشوار است، اما من از او سخت ترم.
آموخته ام ... که فرصتها هيچ گاه از بين نمي روند، بلکه شخص ديگري فرصت از دست داده ما را تصاحب خواهد کرد.
آموخته ام ... که آرزويم اين است که قبل از مرگ مادرم يکبار به او بيشتر بگويم دوستش دارم.
آموخته ام ... که لبخند ارزانترين راهي است که مي شود با آن، نگاه را وسعت داد.
آموخته ام ... که نمي توانم احساسم را انتخاب کنم، اما مي توانم نحوه برخورد با آنرا انتخاب کنم.
آموخته ام ... که همه مي خواهند روي قله کوه زندگي کنند، اما تمام شادي ها و پيشرفتها وقتي رخ مي دهد که در حال بالا رفتن از کوه هستيد.
آموخته ام ... که بهترين موقعيت براي نصيحت در دو زمان است: وقتي که از شما خواسته مي شود، و زماني که درس زندگي دادن فرا مي رسد.
آموخته ام ... که کوتاهترين زماني که من مجبور به کار هستم، بيشترين کارها و وظايف را بايد انجام دهم.
نويسنده: اندي روني ؛ مردي که با کلمات اندک حرفهاي بسياري مي زند

 به نام خدا

داستان را در دلتان با صداي بلند و با توجه بخوانيد. مطمئنا تا سال ها آن را در خاطر خواهيد داشت.
داستان درباره يك كوهنورد است كه مي خواست از بلندترين كوه ها بالا برود او پس از سال ها آماده سازي، ماجراجويي خود را آغاز كرد ولي از آنجا كه افتخار اين كار را فقط براي خود مي خواست، تصميم گرفت تنها از كوه بالا برود.
او سفرش را زماني آغاز كرد كه هوا رفته رفته رو به تاريكي ميرفت ولي قهرمان ما به جاي آنكه چادر بزند و شب را زير چادر به شب برساند، به صعودش ادامه داد تا اين كه هوا كاملاٌ تاريك شد.
به جز تاريكي هيچ چيز ديده نميشد سياهي شب همه جا را پوشانده بود و مرد نميتوانست چيزي ببيند حتي ماه وستاره ها پشت انبوهي از ابر پنهان شده بودند .پ كوهنورد همانطور كه داشت بالا ميرفت، در حالي كه چيزي به فتح قله نمانده بود، ناگهان پايش ليز خورد و با سرعت هر چه تمامتر سقوط كرد..
سقوط همچنان ادامه داشت و او در آن لحظات سرشار از هراس، تمامي خاطرات خوب و بد زندگياش را به ياد ميآورد. داشت فكر ميكرد چقدر به مرگ نزديك شده است كه ناگهان احساس كرد طناب به دور كمرش حلقه خورده و وسط زمين و هوا مانده است.
حلقه شدن طناب به دور بدنش مانع از سقوط كاملش شده بود. در آن لحظات سنگين سكوت، چارهاي نداشت جز اينكه فرياد بزند:
“خدايا كمكم كن”. ناگهان صدايي از دل آسمان پاسخ داد از من چه ميخواهي ؟ - نجاتم بده.
- واقعاٌ فكر ميكني ميتوانم نجاتت دهم.
- البته تو تنها كسي هستي كه ميتواني مرا نجات دهي.
- پس آن طناب دور كمرت را ببر
براي يك لحظه سكوت عميقي همه جا را فرا گرفت و مرد تصميم گرفت با تمام توان به طناب بچسبد و آن را رها نكند.
روز بعد، گروه نجات آمدند و جسد منجمد شده يك كوهنورد را پيدا كردند كه طنابي به دور كمرش حلقه شده بود در حاليكه تنها يك متر با زمين فاصله داشت!!
و شما؟ شما تا چه حد به طناب زندگي خود چسبيده ايد؟ آيا تا به حال شده كه طناب را رها كرده باشيد؟
هيچگاه به پيامهايي كه از جانب خدا برايتان فرستاده ميشود شك نكنيد.
هيچگاه نگوييد كه خداوند فراموشتان كرده يا رهايتان كرده است.
هيچگاه تصور نكنيد كه او از شما مراقبت نميكند و به ياد داشته باشيد خدا همواره مراقب شماست.

مرد مثل يه درخته تنومنده
و زن مثل يه پيچک ظريف ميمونه که تنه درخت رو ميگيره و ميره بالا

تنه درخت از اون پيچک ظريف توي باد و بوران محافظت ميکنه

ولي

اگه يه روز يه طوفان تند بياد که بخواد اون درخت رو از ريشه بکنه
اون پيچک ظريف نميزاره و اون درخت رو نگه ميداره

بايد ياد بگيريم كه يكديگر را بفهميم

اختلاف هميشه پيش مي آيد. در حل اختلاف است كه آدم ها متمايز مي شوند با

 صحبت و درك نيازهاي ديگري و با اشتياق نشان دادن به حل مخالفت ها هر

اختلافي مي تواند و بايد آرام بگيرد مردم بايد با هم اين طور باشند . 

مردم وقتي كامل اند كه يك دوست واقعي داشته باشند كه آنها را بفهمد كه در رنج

ها و اندوه هاي شان سهيم شود و همه عمر كنارشان بماند

دوست كسي است كه همه كارهاي تو برايش مهم باشد

دوست كسي است كه در خوشي ها و ناخوشي ها به او رو كني

دوست كسي است كه همه كرده هاي تو را بفهمد

دوست كسي است كه حقيقت را درباره خودت به تو بگويد

دوست كسي است كه بداند در هر حال چه بر سر تو مي آيد

دوست كسي است كه با تو رقابت نكند

دوست كسي است كه وقتي همه چيزبراي تو خوب است از ته دل خوشحال شود

دوست كسي است كه وقتي اوضاع خوب نيست بكوشد تو را شاد كند

دوست كسي است كه امتداد تو باشد و بدون او كامل نباشي

سوزان پوليس شوتز

مرگ از زندگي پرسيد آن چيست که مرا تلخ و تو را شيرين جلوه گر مي کند؟

زندگي پاسخ داد: دروغهايي که در من نهفته است و حقيقتي که تو در وجودت داری

پاييز غم انگيزم

صد غصه به دل دارم

اما طرب انگيزم

هر برگ درختی را

عشقيست که می بارم

هر قطره بارانم

اشکيست که می ريزم

هر عاشق دلخسته

در کوی منش منزل

از داغ جفاکاری

درمانده و لبريزم

هررنگ که می بينی

درديست به دل مانده

زيبايی بستانم

با نقش دل انگيزم

از رنگ و ريا دورم

از مهر پر از شورم

افسوس در اين گلشن

طوفنده به پا خيزم

از مرگ هراسم نيست

صد شوق به دل دارم

با کلک خيال انگيز

صد خاطره انگيزم

هر ساله شوم زنده

من زنده به پاييزم

 نظرتون رو درمورد اشعارم و انتقادات شما را با روی باز پذيرا هستم

از لطف همتون سپساگزارم عزيزانم

برخرابه های دلم کلبه ای خواهم ساخت

مدخلش از گل ياس

پنجرش هاله نور

خشت خشتش همه از جنس محبت

پايه اش عشق و سرور

کلبه را فرش کنم

تا که از ره برسد مهمانی

نيمه گم شده ام

تا که بر هم مرهم

ليک اما اينهمه بيهودست

وهم وپندار من است

طلب عشق در اين دوره مکن

هيچ کس مثل تو نيست

با تو همراه شود

برود تا به ثريا

زدل پاک تو اگاه شود

برو ای دل برو بس کن ديگر

خوش خيالی تا کی

در ويرانه خود را بگشا

تا که شايد روزی

عابدی ساکن اين کلبه ويرانه شود

با سپاس از عنايت دوستان عزيزم

زندگی بودن نیست

زندگی بودن و آسودن نیست

زندگی چون درياست

به پسرم درس بدهيد
او بايد بداند كه همه مردم عادل و همه آن ها صادق نيستند ، اما به پسرم بياموزيد كه به ازاي هر شياد ، انسان صديقي هم وجود دارد . به او بگوييد ، به ازاي هر سياستمدار خودخواه ، رهبر جوانمردي هم يافت مي شود . به او بياموزيد ، كه در ازاي هر دشمن ، دوستي هم هست . مي دانم كه وقت مي گيرد ، اما به او بياموزيد اگر با كار و زحمت خويش ، يك دلار كاسبي كند بهتر از آن است كه جايي روي زمين پنج دلار بيابد . به او بياموزيد كه از باختن پند بگيرد . از پيروز شدن لذت ببرد . او را از غبطه خوردن بر حذر داريد . به او نقش و تاثير مهم خنديدن را يادآور شويد .
اگر مي توانيد ، به او نقش موثر كتاب در زندگي را آموزش دهيد . به او بگوييد تعمق كند ، به پرندگان در حال پرواز در دل آسمان دقيق شود . به گل هاي درون باغچه و زنبورها كه در هوا پرواز مي كنند ، دقيق شود .
به پسرم بياموزيد كه در مدرسه بهتر اين است كه مردود شود اما با تقلب به قبولي نرسد . به پسرم ياد بدهيد با ملايم ها ، ملايم و با گردن كش ها ، گردن كش باشد . به او بگوييد به عقايدش ايمان داشته باشد حتي اگر همه بر خلاف او حرف بزنند .
به پسرم ياد بدهيد كه همه حرف ها را بشنود و سخني را كه به نظرش درست مي رسد انتخاب كند .
ارزش هاي زندگي را به پسرم آموزش دهيد . اگر مي توانيد به پسرم ياد بدهيد كه در اوج اندوه تبسم كند . به او بياموزيد كه از اشك ريختن خجالت نكشد .
به او بياموزيد كه مي تواند براي فكر و شعورش مبلغي تعيين كند ، اما قيمت گذاري براي دل بي معناست .
به او بگوييد كه تسليم هياهو نشود و اگر خود را بر حق مي داند پاي سخنش بايستد و با تمام قوا بجنگد .
در كار تدريس به پسرم ملايمت به خرج دهيد ة اما از او يك نازپرورده نسازيد . بگذاريد كه او شجاع باشد ، به او بياموزيد كه به مردم اعتقاد داشته باشد توقع زيادي است اما ببينيد كه چه مي توانيد بكنيد ، پسرم كودك كم سال بسيار خوبي است

نميدانم پس از مرگم چه خواهد شد
نميخواهم بدانم کوزه گر ازخاک اندامم چه خواهد ساخت
ولي بسيار مشتاقم که از خاک گلويم سوتکي سازد
گلويم سوتکي باشد به دست طفلکي گستاخ و بازيگوش
و او که ريز و پي در پي دم گرم خودش را در گلويم سخت بفشارد و خواب خفتگان را آشفته تر سازد
بدين سان بشکند دائم سکوت مرگ بارم را

 دکتر علي شريعتي

روزي يك مرد ثروتمند ، پسر بچه كوچكش را به يك ده برد تا به او نشان دهد مردمي كه در آن جا زندگي مي كنند چقدر فقير هستند . آن ها يك روز و يك شب را در خانه محقر يك روستايي به سر بردند .
در راه بازگشت و در پايان سفر ، مرد از پسرش پرسيد : « نظرت در مورد مسافرت مان چه بود ؟ »
پسر پاسخ داد : « عالي بود پدر ! »
پدر پرسيد : « آيا به زندگي آن ها توجه كردي ؟»
پسر پاسخ داد: « فكر مي كنم !»
پدر پرسيد : « چه چيزي از اين سفر ياد گرفتي ؟ »
پسر كمي انديشيد و بعد به آرامي گفت : « فهميدم كه ما در خانه يك سگ داريم و آن ها چهار تا . ما در حياط مان فانوس هاي تزئيني داريم و آن ها ستارگان را دارند . حياط ما به ديوارهايش محدود مي شود اما باغ آن ها بي انتهاست !»
در پايان حرف هاي پسر ، زبان مرد بند آمده بود . پسر اضافه كرد : « متشكرم پدر كه به من نشان دادي ما واقعأ چقدر فقير هستيم !»